ทำความเคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้มากมายเหลือเกินให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “วงการกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อสุดยอด ด้วยการเป็นเจ้าของชมรมบอล เลสเตอร์ สิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียงแต่ 6 ปีแค่นั้น สร้างสิ่งที่ (ยิ่งกว่า) เหลือเชื่อ ในการพาทีม “สุนัขจิ้งจอกสยาม” คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมไม่ได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่รู้สึกชื่นชอบท่านที่เป็น “เศรษฐีใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักตอบแทนคุณแผ่นดินภูมิลำเนาในทุกแบบอย่าง เท่าที่ความสามารถของตนพึงจะทำได้

ในตอนที่คุณวิชัยไปซื้อกลุ่มเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย เพราะมองดูเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนมั่งมี” ที่ไม่ได้มีสาระ กับประเทศสักเท่าไรนัก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับวงการ “บอลไทย” ที่ยังมองไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ที่ไหน

จนกระทั่งกลุ่ม “สุนัขจิ้งจอกสยาม” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนกระทั่งทำให้ผู้คนทั้งโลกจำต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “คนไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกดูแคลนพวกเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมคารวะด้วยความจริงใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดแผนการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเอาจริงเอาจัง นั่นแหละ ผมถึงได้เริ่มเข้าใจถึงแนวทางอันลุ่มลึก ของท่านประธานวิชัย ที่ต้องการสร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีหนทางไปค้าแข้งในยุโรป

จำต้องบอกว่า ในอังกฤษบางทีอาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักฟุตบอลชาติพวกเรา โดยเหตุนั้นเจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเข้ายึดครองกลุ่มโอเอช ลูเวิน

และก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” กลุ่มชาติไทย ที่ได้รับโอกาสให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็มั่นใจว่า จะมีแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านหนทางนี้กันอีก เพราะตัวท่านเอง อยากจะเห็นนักฟุตบอลไทย ได้ไปค้าแข้งที่ยุโรปกันจำนวนไม่ใช่น้อย

ชนิดเดียวกันกับที่นักเตะประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้มองกันมาแล้ว
โดยปลายทางแห่งฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจเหมือนคนไทยทั่วประเทศ ป้อมดวงใจว่ายิ่งมีแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งเรืองแล้วมากแค่ไหน

โอกาสที่ “กลุ่มชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเยอะขึ้นแค่นั้น

น่าเสียดายเหลือเกินขอรับ คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้เห็นดอกผลของมัน

ต่อแต่นี้ไป ก็อาจเป็นหน้าที่ของผู้สืบสกุลอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำต้องตกทอดจิตวิญญาณ และเจตนาของผู้เป็นพ่อให้เพอร์เฟ็คต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ขอรับเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ เผยแพร่ลงในหน้าข่าวเกรียวกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อเกือบ 3 ปีที่แล้ว
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานชมรมอันเป็นที่รักของสาวก “สุนัขจิ้งจอกสยาม” เลสเตอร์ สิตี้

และเป็นอันมากดวงใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ผู้ที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่พ่อได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ยกถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ ด้วยประกายตาแวววับ

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของป๋าวิชัยมองดูอยู่
เป็นโมเมนต์ชื่นชอบ.. ที่ไม่ได้อยากคำบรรยาย

ใดๆกับการบรรลุผลอันยิ่งใหญ่ ของกลุ่มบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนไทย

แต่สามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำต้องยอมชูหัวใจให้โดยดุษณีภาพ
ถึงขณะนี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ผู้สืบสกุลหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตคารวะ..อย่างแท้จริง.